ATrybusz

Andrzej Trybusz

Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny.
Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej w Poznaniu od 2006 roku.

Ukończył studia w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi na Wydziale Lekarskim. Pełnił służbę na wielu stanowiskach w jednostkach wojskowych oraz sztabie dywizji i okręgu wojskowym, następnie w Szefostwie Służby Zdrowia Wojska Polskiego. W latach 1998 – 2001, będąc Szefem Służby Zdrowia Wojska Polskiego, pełnił funkcję Pełnomocnika Ministra Obrony Narodowej ds. Resortowej Opieki Zdrowotnej. W sierpniu 1998r. został mianowany generałem brygady. W listopadzie 2001 roku powołany został na stanowisko Głównego Inspektora Sanitarnego. Funkcję tę sprawował do maja 2006r. Od sierpnia 2006r. do chwili obecnej jest Wielkopolskim Państwowym Wojewódzkim Inspektorem Sanitarnym.

Gen. bryg. dr n. med. Andrzej Trybusz jest specjalistą w dziedzinie organizacji ochrony zdrowia wojsk, epidemiologii oraz zdrowia publicznego. Posiada także 1º specjalizacji z psychiatrii. W 1989 roku obronił pracę doktorskq i uzyskał tytuł doktora nauk medycznych.

 

HRokossowski

Hubert Rokosowski

Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej w Poznaniu (1981 – 2006).

Hubert Rokossowski, absolwent Akademii Medycznej we Wrocławiu (dyplom lekarza – 1964). Uzyskał specjalizacje: I st. pediatrii (1969), II st. epidemiologii (1972), II st. higieny środowiska (1976), I st. medycyny społecznej (1983), II st. organizacji i ochrony zdrowia (1990). Stopień doktora nauk medycznych otrzymał na podstawie rozprawy dotyczącej dynamiki odpowiedzi humoralnej u pracowników służby zdrowia po szczepionce przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B uzyskanej metodą rekombinacji genetycznej (Akademia Medyczna w Poznaniu, 1989).

W latach 1968-1980, po odbyciu służby wojskowej, pracował w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Poznaniu na stanowiskach kierowniczych różnych szczebli. W styczniu 1981r. powołany na stanowisko Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Poznaniu z powierzeniem funkcji dyrektora Wojewódzkiej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w Poznaniu. Od 1986 w kolejnych kadencjach członek Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym.

Autor publikacji naukowych z dziedziny epidemiologii chorób zakaźnych i pasożytniczych oraz higieny środowiska człowieka. Kierownik specjalizacji kilku pokoleń epidemiologów i higienistów. Aktywny działacz towarzystw naukowych, wyróżniony godnościami Członka Honorowego Polskiego Towarzystwa Higienicznego (1989) oraz Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych (2000).

 

SBienka

 

Stanisław Bieńka
Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej w Poznaniu(1966–1980).

Doktor medycyny, specjalista z epidemiologii, organizacji ochrony zdrowia, ekspert do Spraw patologii wojennej, przewodniczący Oddziału Poznańskiego PTH w latach 1977–1984. Członek Honorowy PTH (1985).
Urodzony w 1919r. w Zawierciu. Absolwent gimnazjum w Zawierciu, działacz Związku Harcerstwa Polskiego. W 1949r., ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Poznańskiego. Prace zawodową rozpoczął w Sanatorium przeciwgruźliczym w Kowanówku i Kiekrzu jako ordynator, a następnie dyrektor Sanatorium w Kiekrzu. W latach 1966–1980 był dyrektorem WSSE w Poznaniu. Autor ponad 20 prac naukowych, w tym dotyczących stanu zdrowia byłych więźniów obozów koncentracyjnych. Współtwórca Sekcji Głównej Mikologicznej przy Oddziale Poznańskim PTH. Aktywny uczestnik prac w Komitecie Higienizacji Wsi oraz organizator ogólnopolskich szkoleń grzyboznawczych. Był przewodniczącym Zarządu Krajowego byłych więźniów w Dachau i członkiem Zarządu Międzynarodowego Komitetu Dachau w Brukseli.

 

SGrzymala

Stanisław Grzymała

Dyrektor Wojewódzkiej Stacji Sanitarno–Epidemiologicznej w Poznaniu w latach 1952–1966r.

Studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego ukończył w 1936r. otrzymując dyplom lekarza. W październiku 1952r. Stanisław Grzymała objął funkcję pierwszego dyrektora utworzonej wówczas WSSE w Poznaniu. Będąc dobrym organizatorem doprowadził wkrótce do powstania Stacji Sanitarno–Epidemiologicznych w każdym ówczesnym powiecie woj. wielkopolskiego.

Był inicjatorem idei higienizacji wsi, doprowadzając do zespolenia działań różnych organizacji wiejskich w kierunku poprawy warunków zdrowotnych wsi. Tak powstał Komitet Higienizacji Wsi Województwa Poznańskiego, którego został prezesem (1958–1966) i naczelnym redaktorem „Biuletynu Wojewódzkiego Komitetu Higienizacji Wsi” oraz zastępcą przewodniczącego kolegium redakcyjnego biuletynu naukowego „Medycyna Wiejska”. Drugą pasją życiową Grzymały, obok poprawy warunków zdrowotnych w rejonach wiejskich była mikologia, zagadnienia grzyboznawstwa. Zorganizował m.in. w Poznaniu znaną w całym kraju Poradnię Grzyboznawczą, szkolącą pracowników w zakresie rozpoznawania grzybów. Jako wybitny specjalista z zakresu toksykologii grzybów trujących, powołał w 1965 r. prężnie działającą Sekcję Mikologiczną przy Oddziale Poznańskim PTH.